Zawartosc tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

 
Fotowoltaika - Grant

fotow

UWAGA!

 Terminy składania wniosków

na nowy okres zasiłkowy 2017/2018:

- FUNDUSZ ALIMENTACYJNY

od 1 sierpnia

- 500+ od 1 sierpnia

- ZASIŁKI RODZINNE od 1 września

 

 

Mapy

                mapy

Kultura

WSSE Invest-Park

 

                       

 

eealogo                      

 

 

 

Ze szkolnego podwórka
Sołectwa
Szukaj
-
Ankieta
 
 
 
  
 
  
 
   URZĄD GMINY KŁODZKO
   ul. Okrzei 8A
   57 - 300 Kłodzko
   powiat kłodzki
   województwo dolnośląskie

   Tel. (74) 647 41 00
   Fax (74) 647 41 03

   e-mail: ug@gmina.klodzko.pl
   www.gmina.klodzko.pl

   www.bip.ug-klodzko.dolnyslask.pl

 

   Godziny pracy:

   od poniedziałku do piątku w godz.: 7.30 - 15.30

  

   Kasa  Urzędu czynna:

   od poniedziałku do piątku w godz.:

   8.00 - 11.00 i 11.30 - 13.30




KAMIENIEC
 

www.kamieniec24.pl

www.facebook.com/m.kamieniec/

 

DANE STATYSTYCZNE

powierzchnia 433 ha
liczba mieszkańców – 209
Sołtys: Tomasz Lasak, tel. 606 704 836
Samorządowy koordynator wsi: Jarosław Ubik, tel. 74 6474130

Opiekun świetlicy: Barbara Matusz, tel. 74 8687517
Przewodnicząca Koła Gospodyń Wiejskcich: Agnieszka Miller, tel. 74 8687165
 

 

Więcej…

Od kmiecia do chałupnika


Aby  prześledzić  rozwój budownictwa ludowego na ziemi kłodzkiej najlepiej  przyjechać  do Kamieńca, który w XIX wieku zasłynął z targów  końskich.  Zachowały się tutaj zarówno dwór, zabudowania folwarczne,   ogromne   zagrody   kmiece,   jak   i   drewniane, drewniano-murowane i murowane zagrody zagrodników i chałupników.

Jeśli  zobaczymy  murowane,  wieloobiektowe,  ogromne  zagrody z dużymi,   często   wielopiętrowymi   budynkami   mieszkalnymi  z poddaszem   mieszkalnym,  możemy  być  pewni,  że  stoimy  przed zagrodami  kmiecymi. W ich skład wchodzą także przepastne obory, stajnie  i  stodoły.  Wszystkie obiekty  ustawione są w kwadrat wokół   często  zamkniętego  dziedzińca,  który  otrzymał  nazwę majdanu.  Źródła  podają, że w 1747 roku mieszkało w Kamieńcu 10 kmieci,  a  więc  już  w  tym okresie zaczęły powstawać zagrody, które  możemy  oglądać obecnie. Zagrody wielobudynkowe posiadają najczęściej   sklepioną   łukowo   bramę,   która   prowadzi  na dziedziniec.  Zagrody  te  charakteryzują  się  dużą działką, na której są posadowione. W  tym  samym  czasie  mieszkało  w Kamieńcu 20 zagrodników i 14 chałupników.  Już  pod koniec  XVIII  wieku  liczba zagrodników wzrosła  do  26,  a  chałupników  nie zmieniła się. Zagrodnicy i chałupnicy   budowali  zagrody jednobudynkowe.  Były  to  chaty drewniane  lub  drewniano-murowane. Pełniły one funkcje obiektów mieszkalno-gospodarczych,   które  pod  jednym  dachem  mieściły pomieszczenia mieszkalne i inwentarsko-magazynowe. Murowaną była część  gospodarska,  a drewnianą mieszkalna. W Kamieńcu zobaczyć możemy  zarówno  budynki drewniano-murowane, jak i liczącą około 200 lat piękną chatę drewnianą. Ziemia  kłodzka  charakteryzuje się obecnością domów o wieńcowym (zwanym  też  zrębowym) systemie konstrukcji ścian. Występowanie tego  typu  konstrukcji ma związek z budownictwem ludowym Czech. Granice  pomiędzy  Czechami i ziemią kłodzką były na przestrzeni wieków   tak   płynne,   że   budownictwo   okolic  Kłodzka  nie wykształciło   charakterystycznych  dla  siebie  cech.  Przejęło wzorce  z  południa,  które  następnie nieznacznie modyfikowało, przystosowując je do swoich potrzeb i możliwości. Konstrukcję  zrębową  wznosi  się  z  poziomo  ułożonych  belek. Powiązane  są  one  ze  sobą  w  narożach za pomocą odpowiednich wrębów  (na tzw. zamek, na obłap, na rybi ogon). System wieńcowy charakteryzuje  się  połączeniem  na  węgieł.  Budynki  wieńcowe dominowały  w  krajobrazie na terenach bogatych w drewno, a więc na  sąsiadujących  z  lasami.  Jednak zaczęły zanikać tam, gdzie były  urodzajne ziemie i lasy ustępowały miejsca polom uprawnym. Konstrukcja  ta  przetrwała  najdłużej  na  wsiach oddalonych od ośrodków  miejskich,  na których zaznaczyły się wpływy czeskie i ludność   mówiła  po  polsku.  Chaty  takie  stanowiły  własność najmniej zamożnych mieszkańców wsi. Konstrukcja  takich  chat była czworokątna i odznaczała się dużą sztywnością.   Zaletą   tak  wykonywanych  ścian  była  prostota wykonania.   Na  terenach  górzystych  dolną  część  konstrukcji budynków   wykonywano   z   ciosów   kamiennych.   Budowla  taka charakteryzowała  się  stabilnością, trwałością i dobrą izolacją termalną,  co  było  szczególnie ważne na terenach górzystych, o srogich  i  długich  zimach. Konstrukcja wieńcowa pokrywana jest niekiedy   tynkiem   i  pobielana,  dlatego  tak  trudno  często rozpoznać ją od razu. Domy  takie  były przeważnie parterowe, szerokofrontowe, wejście znajdowało  się  w  ścianie  dłuższej. Sień oddzielała drewnianą część  mieszkalną od murowanej gospodarczej. Domy nakrywane były przeważnie   stromym   dwuspadowym  dachem.  Wysokość  dachu  do wysokości  ścian  ma  się  jak  trzy do jednego. Występują tutaj również  dachy  naczółkowe  lub  mansardowe.  Niekiedy  dachy są asymetryczne, szczyty opierzone są deskami (oszalowane szczyty). Pierwotnie  w  domu  takim znajdowała się jedna około 30-metrowa izba, w której ustawiano krosno. Po upadku tkactwa dzielona była ona na dwa pomieszczenia. Domy pokrywano słomą lub gontem, który wyrabiano  z  drzewa  świerkowego, modrzewiowego  lub dębowego. Obecnie poszycie to zostało zastąpione blachą lub dachówkami, ze względu  na  wejście  w  życie  po  I  wojnie  światowej  nowych przepisów   przeciwpożarowych   (w   dużej  mierze  zmieniło  to charakter  tych  domów).  Czynnikiem,  który  wpłynął  na to, że zrezygnowano z konstrukcji wieńcowej, było duże zużycie drewna. Charakterystycznym  elementem  wielu domów na ziemi kłodzkiej są ganki i balkony umieszczone na piętrach, a także na parterze i w przyziemiu, ciągnące się wzdłuż części mieszkalnej przy dłuższej elewacji  budynku. Natomiast obce ziemi kłodzkiej są konstrukcje ryglowe i przysłupowe. Konstrukcja przysłupowa charakterystyczna jest  bowiem dla Sudetów zachodnich, gdzie zaznaczyły się wpływy łużyckiej  architektury  ludowej. Konstrukcja taka składa się ze słupów  połączonych  u  góry  ryglem  i poziomymi belkami. Słupy przenoszą  ciężar  dachu  lub  ścian  piętra,  a ściany wieńcowe podtrzymują strop nad izbą. W domach parterowych podtrzymują one konstrukcję  dachu.  Budownictwo takie spotkamy często w rejonie Bogatyni,  Zgorzelca,  Lubania,  Bolesławca,  Jeleniej  Góry i w okolicach Wałbrzycha. W   konstrukcji  ryglowej  ściany  składają  się  z  drewnianego szkieletu,   tzw.   drewnianych   kratownic.  Przestrzeń  między kratownicami  wypełnia  glina  lub  inny  materiał (wówczas mamy do  czynienia  z  szachulcem).  Gdy zaś przestrzeń tę wypełniają cegły, jest to tzw. mur pruski. Konstrukcja ryglowa przenikła na Dolny  Śląsk  wraz  z  osadnictwem niemieckim, głównie na tereny nizinne.   Tam   bowiem   utrudniony   był   dostęp  do  budulca drewnianego. Nieobecność szachulca i przysłupów w konstrukcji ściany budynków jest   wręcz   charakterystyczną   cechą  budownictwa  na  ziemi kłodzkiej, na której od połowy XVIII wieku do II wojny światowej wykształcił się charakter regionalny architektury wiejskiej. Tak bowiem  mocno  zdążyło  wtopić  się  w  krajobraz to, co zostało zapożyczone  kiedyś  od  południowych  sąsiadów. Do głosu doszło budownictwo    murowane,    lecz    utrzymała   się   tradycyjna architektura   drewniana,  mocno  zakorzeniona  ze  względu  na dostępność  surowca.  W  przypadku  budownictwa  ziemi kłodzkiej widzimy  więc głównie budowle zagrodowe o konstrukcji mieszanej. Parterowe  domy  miały  konstrukcję wieńcową ścian, zaś w części inwentarskiej  stosowano kamień. Budownictwio szczególnie dobrze rozwijało  się  na  wsiach  otoczonych  dobrymi  glebami,  gdzie panował  niezbyt  surowy  klimat. Tak było i w przypadku pięknie położonego   Kamieńca  (380-410  m  n.p.m.),  zajmującego  lekko pofałdowany  teren.  W  pierwszej  połowie XIX wieku była to już bardzo  rozwinięta  wieś.  Znajdował  się  tutaj dwór, folwark z zabudowaniami,  młyn  wodny i browar. W folwarku hodowano blisko 1000  owiec-merynosów.  Obecnie Kamieniec zachował charakter wsi rolniczej. Aby  dojechać  do Kamieńca z Kłodzka, najlepiej skierować się na drogę Kodzko-Kudowa Zdrój, a następnie skręcić w kierunku Roszyc i Ruszowic.

Więcej…

Ta niezwykle piękna zagroda liczy sobie około 200 lat

Więcej…

Kapliczka fasadowa z XIX wieku, nakryta dwuspadowym daszkiem zwieńczonym krzyżem

Na podstawie przewodnika dla dociekliwych "Gminy Kłodzko skarby i osobliwości" autorstwa Marka Perzyńskiego.

Więcej…

Jesień w Kamieńcu

Więcej…

Obiekt mieszkalny z 1883 roku

 





Zawartosc tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash



Stara strona BIP

Nowe zasady gospodarowania odpadami komunalnymi

Szczegółowe informacje

 

 bip

Atrakcje Gminy Kłodzko

wirtualnyspacer







Joomla Templates and Joomla Extensions by JoomlaVision.Com